Λεϊσμανίαση Σκύλου – Ένα θανατηφόρο νόσημα


Τι είναι η Λεϊσμανίαση;

Είναι ένα θανατηφόρο νόσημα που προκαλείται από το παράσιτο Leishmania infantum. Εμφανίζεται συχνότερα στους σκύλους, αλλά έχει εντοπιστεί και σε άλλα ζώα, καθώς και στον άνθρωπο. Ενδημεί κυρίως στις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου, αλλά και σε διάφορα άλλα μέρη του πλανήτη.

Πως μεταδίδεται η Λεϊσμανίαση;
Κατεξοχήν τρόπος μετάδοσης της Λεϊσμανίασης είναι το τσίμπημα από συγκεκριμένο είδος σκνίπας με την προϋπόθεση ότι είναι μολυσμένη από το παράσιτο. Η μετάγγιση μολυσμένου αίματος αποτελεί ακόμα ένα τρόπο μετάδοσης της λεϊσμανίασης, ενώ φαίνεται πως είναι πιθανή κι η μόλυνση των εμβρύων μέσω του πλακούντα κατά την κυοφορία, τουλάχιστον σε κάποιες φυλές σκύλων που μελετήθηκαν.


Ποιά είναι τα συμπτώματα της Λεϊσμανιασης;
Η Λεϊσμανίαση εκδηλώνεται με ποικίλα συμπτώματα στους σκύλους: μείωση του σωματικού βάρους, εύκολη κόπωση κατά την άσκηση, δερματικά συμπτώματα, μεγάλα και εύθραστα νύχια, προβλήματα στα μάτια, προβλήματα σε αρθώσεις και μυς, διόγκωση κοιλιάς, κατανάλωση μεγάλης ποσότητας νερού και αυξημένη ούρηση, εμετός, διάρροια, ανορεξία και άλλα αναλόγως της μορφής της μόλυνσης που προκαλεί στον σκύλο.

Πως γίνεται η διάγνωση της Λεϊσμανίασης;

Το ιστορικό του σκύλου, τα συμπτώματα και κάποιες ειδικές εξετάσεις θα δώσουν στον Κτηνίατρο όλα τα κομμάτια του παζλ για να καταλήξει στη διάγνωση της λεϊσμανίασης.
Η διάγνωση στα αρχικά στάδια του νοσήματος είναι πολύ σημαντική και καθοριστική για την εξέλιξη της νόσου και την ανταπόκριση στη θεραπεία, κι αυτό εξηγεί την σημαντικότητα της έγκαιρης προσκόμισης του ζώου για εξέταση.

Υπάρχει θεραπεία;
Στόχος της θεραπείας είναι ο έλεγχος των συμπτωμάτων της νόσου και η εξασφάλιση ποιοτικής ζωής στο σκύλο, καθώς παρασιτολογική ίαση μπορεί να μην επιτευχθεί. Ο Κτηνίατρος, σύμφωνα με την κατάσταση του ζώου και τα αποτελέσματα των εξετάσεων, θα προτείνει το ανάλογο θεραπευτικό πρωτόκολλο. Αντίθετα, στις περιπτώσεις που υπάρχουν συμπτώματα και δε δοθεί θεραπευτική αγωγή, 90% των σκύλων πεθαίνουν μετά από 3-24 μήνες.
Πολύ σημαντικό είναι να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα για να μην επαναμολύνεται ο σκύλος απο τις σκνίπες, και κατά τη διαδικασία της θεραπείας, αλλά και εφόρου ζωής.

Δρ Δήμητρα Σωφρονίου

Κτηνίατρος

    Leave Your Comment

    Your email address will not be published.*